ارزش اشک

ارزش اشک را از سخنان معصومین در می یابیم چنانکه حضرت ولی عصر در زیارت ناحیه ی مقدسه نسبت به سیدالشهدا(ع) می فرماید : « ای جدّ عزیز! در مصایب و بلاهایی که بر تو فرود آمد، هر صبح و شام، سرشک غم و اشک اندوه از دیدگان خود جاری می سازم و چون اشکم تمام شد ، برای تو خون گریه می کنم.»و یا اینکه امام صادق (ع) درباره ی ارزش اشک فرمود :

« امام حسین(ع) گریه ی هر مؤمن است، قطره ای اشک سازنده ، هدفمند و هم سو با امام (ع)، باعث آمرزش گناهان می شود، گرچه این قطره به مقدار بال مگس ـ کم وزن و کوچک ـ و گناهان او چونان کف دریا ـ وسیع و زیاد ـ باشند.[1]»

در دعاها نیز نسبت به ارزش اشک توجه خاصی شده، چنانچه در دعای ندبه، علاوه بر گریه، ضجه، ندبه، عجّه نیز مطرح شده است. یعنی شیعیان گریه ای با صدای بلند (ناله)، فریادی از عمق جان و شیونی سهمگین از دل برکشند.

(... فلیبک الباکون و ایّاهم فلیندب النادبون ، و لمثلهم فلتذرف الدّموع و الیصرخ الصّارخون و یضّبج الضّاجون و یعجّ العاجّون ....)[2]

بی گمان ، اشکی اینگونه با معرفتی فراگیر که زمینه ساز همرنگی ما با پیشوای شهیدمان می شود ما را ، «حسینی» می سازد، دریاها و بلکه اقیانوس های آتش را خاموش می سازد، زیرا تمامی آتش درون ما که فراهم آمده ی عصیان ها و طغیان های درونی است برطرف گردیده و ما هم سو با امام خود شده ایم. از این رو جای هیچ تعجبی نیست که در معارف ناب دینی خود، ببینیم که با شهادت حسین بن علی(ع) آسمان بر او گریه کرد و گریه او سرخی مخصوصی بود که در اطراف آسمان نمایان شد؛ حیواناتی چون جغد بعد از روز عاشورا، روزها روزه است و شب ها پس از افطار ، تا صبح بر سید شهیدان آفرینش ندبه و ناله می کند.[3]

و یا ... که جمادات و حیوانات نیز دارای معرفت ویژه ای نسبت به حجّت خدا هستند ودر حد ادراک خود، از حوادث عالم با خبر می شوند .

1- کامل الزیارات ، بخش گریه برای امام حسین (ع).

2- ر . ک : دعای ندبه ؛ مفاتیح الجنان ، ص 980 .

3- ر . ک : کامل الزیارات ( همراه با سخنی از امام رضا (ع) و امام صادق (ع) ) ، بحار الانوار ، ج 44 ، ص 223، 230 ، 225، 243، 224، 245.