استحباب پوشیدن لباس سیاه در عزای سید الشهداء

شکی نیست که سیره ی علما، صلحا، ابرار و اخیار در همه ی قرون و اعصار بر این بوده است که در مصیبت جامه ی سیاه بپوشند و همینطور در ایام عزای معصومین (ع) ، خصوصاً حضرت سید الشهداء (ع) بلکه سیره ی همه ی عقلا بر این جاری بوده است، زیرا لباس سیاه را لباس حزن و اندوه می دانستند . در شرع مقدس اسلام هیچ گونه رَدّ و منعی از این سیره نرسیده، بلکه احادیث و شواهد فراوانی بر تأیید آن وارد شده است.

1ـ در جنگ احد که 70 تن از مسلمانان شهید شدند ، زنان مسلمان ـ از جمله امّ سلمه ـ در سوگ شهیدان جامه ی سیاه در بر کردند. [1]

2ـ ابونعیم اصفهانی نقل می کند : هنگامی که خبر شهادت امام حسین (ع) به امّ سلمه رسید در مسجد پیامبر(ص) قبه ای سیاه زد و جامه ی سیاه پوشید. [2]

3ـ اسماء بنت عمیس ، پس از جنگ موته در عزای همسر خویش « جعفر طیار» لباس سیاه پوشید.[3]

4ـ یکی از فرزندان امام زین العابدین (ع) نقل می کند که پس از شهادت امام حسین (ع)، زنان بنی هاشم در ماتم آن حضرت لباسهای سیاه و جامه های خشن پوشیدند و هرگز از گرما و سرما شکایت نمی کردند و پدرم علیّ بن الحیسن (ع) به علت ( اشتغال آنها به) مراسم عزاداری برایشان غذا درست می کرد.[4]

5 ـ هنگامی که یزید ، اهل بیت رسول خدا را طلبید و آنان را میان ماندن در شام و برگشتن به مدینه محیّر نمود، گفتند : « ما بیش از هر چیز دوست داریم که برای امام مظلوم مجلس ماتم و عزا برپا کنیم و گریه و زاری کنیم.» یزید گفت : آنچه می خواهید انجام دهید . آن گاه خانه هایی را برای آنان مهیا ساخت، پس ،از زنان بنی هاشم و طائفه قریش کسی باقی نماند جز اینکه ( به نشانه ی عزاداری ) برای حسین (ع) لباس سیاه پوشیدند، و به مدت هفت روز برای آن حضرت ندبه و زاری کردند .[5]

6- نعمان بن بشیر هنگامی که خبر شهادت امام حسین (ع) را به گوش اهالی مدینه رسانید ، همه ی مردها سیاه پوشیدند و فریاد و ناله سر دادند .[6]

7ـ سلیمان بن ابی جعفر ( عموی هارون) در تشییع پیکر مطهر امام کاظم (ع) جامه ی سیاه پوشیده بود. [7]

1- سیره ی ابن هشام : 3/ 159.

2- عیون الاخبار از عماد الدین ادریس قریشی / 109 .

3- مجمع الزواید همیثی ؛ 3/ 16 .

4- محاسن برقی / 420 ج 195، بحارالانوار: 45 / 188 و ج 182/ 84 ، وسایل : 3/ 238 ب 67 از دفن ح 10.

5- منتخب طریحی : 2/ 482، بحارالانوار : 45/ 196، مستدرک : 3/ 327 ب 48 احکام م ملابس ح 31 ، مقتل ابی مخنف / 220 .

6- مقتل ابی مخنف / 222.

7- بحارالانوار : 48 / 227.