راز گریه معصومین بر حسین (ع)

بزرگان اهل معرفت در تفاوت بین شوق و عشق گفته اند : « شوق طلب مفقود است و عشق حفظ موجود» و همین تفاوت بین معصومین و سایرین در مورد گریه بر اباعبدالله وجود دارد.

گریه معصوم بر امام حسین (ع) از سنخ عشق است که حفظ موجود می کند و گریه غیر معصوم از سر شوق است زیرا طلب مفقود می نماید. از این رو اولین معصوم ( حضرت آدم) بر امام حسین(ع) گریه کرد که شاید همین، اولین گریه بر او بود و آخرین معصوم ( حضرت ولی عصر) نیز بر امام حسین (ع) روضه می خواند و لذا « سفینة النجاة» و « مصباح الهدی» بودن حسین (ع) استثار بردار نیست .

عشق به امام حسین (ع) یگانه موجی است که قادر است سراسر اقیانوس عصمت را به تلاطم درآورد و از همین جا حقانیت گریه بر حسین (ع) نیز اثبات می شود چرا که معصوم مخلص به فتح لام است لذا نه در تیررس خیال است و نه در شعاع دید و هم و موجی چون نام امام حسین (ع) لازم است تا فراتر از خیال و فارغ از وهم، اقیانوس دل معصوم را به تلاطم درآورد. عشق فرع بر معرفت است و معرفت حقیقتی امام حسین (ع) جز برای معصوم میسّر نیست و لذا عشق بازی حقیقی با امام حسین (ع) کار معصوم است و حاصل چنین معاشقه ای به صورت زیاراتی چون « زیارت عاشورا» ، « زیارت اربعین » ،«ناحیه مقدسه» و ... در اختیار کسانی است که گرچه لیاقت عاشقی ندارند ولی عاشقان امام حسین (ع) را دوست می دارند .

وصل خورشید به شب پره ی اعمی نرسد که در آن آینه صاحبنظران حیرانند

بسیار فرق است بین آن کس که همگان را به امام حسین (ع) می شناسد :

« أنکَ لأنتَ یوسُفُ » [1]

و گریه اش بر امام حسین (ع) در حقیقت فوارن محبت نسبت به اوست ، و آنکه می گرید تا به امام حسین (ع) برسد

« ... وَ أوتینا العِلمَ مِن قَبلها وَ کُنّا مُسلمین [2]»

چرا که یکی مست عشق بازی است و دیگری آرزومند آن . به طور مثال زیارت عاشورا عشق بازی یک معصوم ( امام محمد باقر(ع)) ا امام حسین (ع) است که پرده از عمده ی اسرار مذکور بر می دارد .

وَ جَلَّت وَ عَظُمت مصیبتک فی السماوات علی جمیع اهل السماوات

نتیجه اینکه : عشق بازی با امام حسین (ع) تنها با تأسی به معصومین و با استمداد از ادعیه و زیارات رسیده از جانب آنان میسّر است .

1- یوسف / 90

2- نحل / 42.