گریه معصومان (ع) پیش از شهادت حسین بن علی(ع)

با نگاهی به گستره ی تاریخ اشک برای سیّد شهیدان (ع) به خوبی در می یابیم که بسیاری از انبیاء و امامان پیش از میلاد امام حسین (ع) در سوگ و ماتم آن عزیز الهی ، اشک ریخته اند!! این حقیقت ، نشانگر آن است که گریه برای امام حسین (ع) پویایی فکر و اندیشه، استمرار بخش آرمان تمامی انبیاء ، موجب ارتباط روحی و معنوی با هدف آفرینش یعنی عبودیت و دست یابی به ابدیت و جاودانگی خواهد بود. از این رو حضرت آدم[1]، حضرت زکریا[2]، حضرت نوح[3] ، حضرت ابراهیم [4]، حضرت اسماعیل [5]، حضرت سلیمان[6]، حضرت موسی[7] و حضرت عیسی [8]، بر مصائب اباعبدالله (ع) اندوهگین شده اند و رسول اکرم (ص)[9] ، امیرمؤمنان [10]، فاطمه زهرا(س) [11]، و امام مجتبی (ع) و امام سجاد[12] ، نیز درباره ی چگونگی شهادت امام حسین (ع) اشک اندوه از چشمان پاک خود ریخته اند.

اگر رسول خدا (ص) رو به امام حسین (ع) کرده می فرماید :

« حسینُ منی وَ اَنا من حسین [13]»

بی تردید زنده نگاه داشتن مکتب، رسالت و امامت با زنده بودن عاشورا و حوادث کربلاست و بهترین نماد این هدف، گریه است. بدین خاطر رسول خدا (ص) خود می فرمود :

« کسی که گریه کند و 50 نفر یا 30 نفر، یا 20 نفر یا 10 نفر و حتی یک نفر را بگریاند و اگر نمی تواند گریه کند خود را به شکل گریه کنندگان درآورد، بهشت از آن او خواهد بود .»[14]

و امام علی (ع) گاه به حسین خود نگاه می کرد و می فرمود : « ای مایه ی گریه ی هر مؤمن»[15]

1- - بحار الانوار ، ج 44 ، ص 245- 242

2- نفس المهموم ، ص 20؛ بحارالانوار ، ج 44، ص 223.

3- بحارالانوار ، ج 44، ص 243 و 230 .

4- همان ، ص 225 و 243 .

5- همان ، ص 227 و 243.

6- الدّر المنضود ، ص 151 ؛ بحارالانوار ، ج 44، ص 244.

7- محن الابرار ، ص 49؛ بحارالانوار ، ج 44، ص 244.

8- نفس المهموم ، ص 20، بحارالانوار، ج 44، ص 244.

9- لهوف سیدبن طاووس .

10- نیابیع الموده ، ص 320، احقاق الحق، ج 8، ص 147.

11- بحارالانوار ، ج 44، ص 270 – 242.

12- منتخب الطریحی ، ص 227.

13- بحار الانوار ، ج 44، ص 250- 240 .

14- ر . ک : مدینه المعاجز ، ص 238 ؛ احقاق الحق ، ج 11 ، ص 480؛ اعلام الوری طبرسی ، ص 219 .

15- بحار الانوار ، ج 44، ص 255- 242 ؛ کامل الزیارات ، بحث گریه برای امام حسین (ع).