ويژگي مديحت پردازان
امر بسيار مهم ديگري كه در ستايشگران اهل بيت (ع) مطرح است و بر آن تأكيد بسيار مي شود، حال توجهي است كه بايد هر خواننده ي آييني و مذهبي مديحت پرداز از اهل بيت (ع) در خود پديد آورد و آن «تأدّب تام» است و «تواضع كامل» و سپس حضور قلب و خشوع دل . يك مديحت پرداز و يك ثنا گستر شور گستر خاندان رسالت، لازم است از حسد، تكّبر، كينه و بدخواهي بدور باشد و براي پاك سازي دل و سبك سازي جان، به جان بكوشد و بنابر آنچه در اقوال متقدّمان اين عرصه مشهور است خود «دل سوخته» باشد. تا در ساحل حضور، ناب و خالص شود و در پرتو اين دل سوختگي ، بر بال «سرايت عشق ولايت» تا سرا پرده هاي كرّوبيان پر گشايد. در برخي از احاديث رسيده است كه هنگامي كه دل سوخت، دعا به اجابت مي رسد. سوختن دل طليعه ي فناي كلي دل است و اگر تداوم بايد، مقدمه ي «كمال انقطاع» است. پروانه سوخت آخر و كارش تمام شد كاري بدون عشق به  پايان نمي رسد.
ولايتمداران اهل منبرو اين است كه توسل به اهل بيت (ع) اگر با همه ي ابعادش انجام پذيرد. بزرگترين، عمومي ترين، بهترين و سالم ترين مدرسه ي تزكيه و تعليم و تجريد و تريبت افراد و اجتماع است. و عامل مهم و مؤثري براي تعالي بخشي به روح انسانها است و صفا دهي به فضاهاي زندگي در اجتماعات.
اميد است خداوند متعال توفيق دهد ولي زمان«عج» مدد فرمايد و ما همه به اين امور و مسايل و مراحل يا دست كم به پاره اي از آنها – موفق بشويم . اگر ستايش خاندان رسول گرامي با اشعاري فصيح و بليغ، واژه هايي حسّاس بار، تركيباتي جذّاب و نفوذگر، مضمون هايي ژرف، بياني تكان دهنده ي روح و بخشنده ي حيات به دل ادا شود، به خوبي مي تواند دل را بيدار كند . شور دروني انسان را برآشوبد . شعور ناب را در آدمي فعال سازد. اعماق فطرت را به هيجان آورد. روح را صيقل دهد. ديوار هاي محدود كننده ي آدمي را فرو ريزد. به انسان، صلاحيت دهد. به انديشه و عمل انساني به گونه اي صحيح و سالم تعالي و جهت بخشد.