«صنف سازي بعد از خود سازي»

نويسنده ها ضمن تأكيد بر «خود سازي» مدّاحان و ضرورت انكار ناپذير آن ، «مطالعه ي تاريخ و سيره ي اهل بيت» را گامي مهم در تعالي شخصيت مدّاحان دانسته، از لحاظ تربيتي آن را مهم و اجتناب پذير خواندند. «صنف سازي» بعد از « خود سازي » نكته ي مهمي است كه نويسنده بر آن تكيه دارد.

ضرورت پاكسازي

سرانجام چنين نتيجه مي گيريم كه جامعه ي مداحان سراسر كشور بايد در تحقيق بخشيدن به دو امر مهم «خودسازي» و «صنف سازي» اهتمام ويژه اي بورزد. انسان، اگر هويت حقيقي خويش را شناخت و تعهّد لازم را به دست آورد، نسبت به وضع رفتاري ديگر افراد صنف خود نيز حساس مي شود و هر چه اين حساسيت، بيشتر و عميق تر شود، از بي تفاوتي نسبت به ارزشها و موقعيت هاي صنفي دور مي شود و به مرز والاي مسئووليت مي رسد، يعني مسئووليت صنفي اگر سرباز حاضر در جبهه، به چنگ و هدف آن مؤمن و به رسالت سربازي نيز ايمان داشته باشد، نمي تواند نسبت به رفتار و وضع ديگر سربازان حساسيت نداشته باشد. به اين معني كه مي خواهد آنان نيز مؤمن و متعهد باشند و درست عمل كنند. اگر ديدي يكي از آنان سست عنصر است، غير متعهد يا، خائن است . فكري به حال او مي كند و بي اعتنا نمي ماند . زيرا در چنين احوالي هر قدر سربازان مؤمن متعهد بكوشند و جهد و جهاد كنند، حاصل آن را سرباز غير متعهد يا خائن، بر باد مي دهد. يك مدّاح هم اگر گاهي صنفي پيدا كرد و خود و موقعيت تاريخي و اجتماعي و تكليفي خود را شناخت و تكليف سنگين خود را نسبت به اسلام و جامعه ي اسلامي دانست، در مورد يك مدّاح منحرف -  كه تنها نام مدّاحي را يدك مي كشد و اين صنف معم را خدشه دار  مي كند -  ساكت نمي نشيند و رفتار و گفتار او را تحميل نمي كند. چون تصحيحي مسير صنف و افراد صنف نيز، جزء وظايف و تكاليف شرعي و عمده ي او قرار مي گيرد. در چنين حالي، رسوا كردن مدّاحان منحرف در هر رده -  و كوبيدن آنان و  برحذر داشتن مجامع آييني و مذهبي از دعوت آنان، تكليف حتمي مي شود. چنانكه در روايات ديني وارد شده است.

اينجاست كه مداحان متعهد و وظيفه شناس بايد هوشيار و مصمم، به تكليف بزرگ و بسيار مهم و مؤثر «صنف سازي» نيز اقدام كنند و «پاك سازي» را در سرلوحه ي برنامه هاي خدايي خويش جاي دهند. مسأله ي پاك سازي جامعه ي مدّاحان مسأله اي بسيار مهم است. هنگامي كه به آن توجه نشود، مسايل ديگري پيش مي آيد : هر كس به خود حق مي دهد كه در اين باره سخن بگويد. هر كس و ناكسي فرصت پيدا مي كند تا به جامعه ي معظم مداحان واهل بيت (ع) توهين كند و بيگانه را شاد سازد و اميد است مدّاحان و ستايشگران جوان آگاه متعهد پرشور و پيرغلامان و پيش كسوتان با جمعيت و مؤمن و متدين، دست به چنان تصفيه اي بزنند، كه هيچ دادگاهي به گرد آن نرسد و هيچ امري، جلو عملكرد منطقي و حساب شده و خداپسندانه و احكام قاطع حاكمان آن محكمه ي «تصفيه» را نگيرد.
تصفيه اي كه حريم اهل بيت (ع) را حشمت بخشد و روح مطّهر حضرت زهراي مرضيه (س) را خرسند و دل امام زمان (عج) را شادمان گرداند.
پس، مدّاحان عزيز ابتدا به ساختن شخصيت «خود» و پيراستن و غني ساختن آن بپردازند (خود سازي، تهذيب نفس) .
سپس به ساختن «صنف» خود، و پيراستن و غني ساختن آن بپردازند(صنف سازي). 

پاك سازي تنها راه موجود

گفته شد كه هر نوع نگراني براي تسويه ي مداحان دروغين، بي مورد است. در ميان مداحان غير متعهد پاره اي ديگر هستند كه از راه ترويز، و براي حفظ خود و فرزندان و بستگان خود (كه در كسوت مداحي اند ولي شايسته نيستند) و همچنين حفظ موقعيت و منافع خود، اين فكر ضد شرع و ضد عقل را القا مي كنند كه پاكسازي موجب سردي گروهي مي شود و به ضعف و انحلال جامعه ي مداحان و ستايشگران منجر مي گردد! و ممكن است كساني به ناحق اخراج شوند و امثال اين القائات شيطاني، يا موذيانه و ضد ديني ...
اينها همه يا وسوسه هاي شيطان است، يا عوامل بيگانه، يا اشخاص ترسو و جاهل و يا مقدس نماهاي خشك فكر و  هيچ ندان . مداحان متقي و قوي النفس و شجاع و غيور. به هنگام مطرحشدن مسئله ي تهذيب و پاكسازي مداحان در سراسر كشور، در شهرها و در روستاها، جا نخوردند و دچار كمترين نگراني و هراسي نشوند كه اين نگراني و  هراس، نغمه ي شيطان است، و وسيله ي دست جاهلان و عوام فريبان، براي جلوگيري از استحكام يافتن و سره گشتن و قوام پذيرفتن هر چه بيشتر اين سلسله ي جليله ي ولايي و اين منصب والاي مذهبي .

خدمتي سترگ به جامعه ي ستايشگران:

صلاح جامعه ي مداحان ( و در اين روزگاران، صلاح انقلاب اسلامي) در همين تصفيه است. آن هم  تصفيه اي بي امان، وسيع و بدون كمترين ملاحظه و گذشت. زيرا كه هر ملاحظه و گذشتي. عدول از اصلاح، دين، عظمت معنويات و عدول از نجات محافل و مجالس ديني از ورطه ي بي سروساماني است.
بايد بدانيم كه مداحان متعهد، هيچ گاه از پاك سازي زيان نمي بيند و نيز بايد بدانيم كه عدم پاك سازي، بزرگ ترين «وسيله» را به دست نااهلان مي دهد و چهره ي مقدس مداحان متدين را كريه و نامطلوب مي سازد و عاقبت اين آيين نوراني را به مشكلاتي سهمگين دچار مي كند. پس در دفاع از «مداحان وستايشگران متعهد و اسلامي» هيچ شگفتي يا يكسو نگري در كار نيست بلكه بيداري در پيشگاه وظيفه ي ديني، الهي، اجتماعي و  انقلابي است و دستورات ديني و فريادهاي نهج البلاغه براي حمايت از دينداران و رهروان مقام عصمت، نيز، به همين منظورهاي مهم است و اين است كه بايد با مسئله ي «پاك سازي مداحان» جديد تر از آنچه تصور مي شود نگريست و اقدام كرد.
اكنون كه سخن از پاك سازي مي رود و بر آن اين همه تأكيد مي شود، معنايش اين نيست كه هركس يا هر گروهي يا هر جمعي به خود اجازه مي دهد كه در قلمرو مداحان دخالت كند! بلكه بهترين و سالم ترين صورت (پاكسازي مداحان) كه مقصود از اين نوشتار نيز همان است آن است كه به دست خود مداحان صورت پذيرد، زيرا اينكار به صورت صحيح و مفيد و شايسته و غير مغرضانه اش، از هيچ كس و هيچ مقام ديگر ساخته نيست.
چون روشن است كه (پاك سازي مداحان) يك «ضرورت» است . و اين ضرورت و حركت و تحول، نيازمند به آگاهي است و يكي از آگاهي هاي لازم در اين باره، شناساندن مداح است به خودش .
از راه شناساندن هويت حقيقي مداحان و تذكر دادن اين هويت به مداح و ستايشگر جوان، متعهد، انقلابي و مذهبي و عاقل و دانا، نشر اين آگاهي، خود بهترين و سازنده ترين زمينه ي آگاهي است براي منظور خدايي بزرگ و حركت اصلاحي مقدس و تضمين بقاي مداحان و محافل آييني، يعني : پاك سازي مداحان و تطهير لباس مقدس آنان، پس نشر اين آگاهي و گسترش اين فكر و تأكيد بر شناخت «هويت حقيقي مداحان» مي تواند مقدمه ي آن امر عظيم باشد.